RUIJTERS EATERS GELEEN HISTORIE
BRON: www.eaters.nl
1968 : De eerste aanzet
De geschiedenis van het Geleense ijshockey begint met de opening van de kunstijsbaan aan de Kummenaedestraat op zaterdag 18 oktober 1968. Onderdeel van de ingebruikname van de accommodatie was een demonstratie van de kunstrijderclub uit Amsterdam en een ijshockeywedstrijd tussen de jeugdige talentjes van Tilburg en Den Bosch (4-1).
De snelste teamsport ter wereld maakte zo'n indruk in de Mijnstreek dat een week later, op 24 oktober, belangstellenden uit alle windstreken de eerste trainingen van The Smoke Eaters volgden, onder leiding van Steve Labchuck. Op 2 november 1968 volgde de eerste competitiewedstrijd tegen de Amstel Tijgers.
Er werd weliswaar verloren van de hoofdstedelingen (1-5), maar het eerste doelpunt uit de Eaters-historie was een feit: gescoord door de Canadees Mike Marquis op aangeven van zijn landgenoot Gary Purscha. Een historie met veel ups en downs zou volgen...
De oorsprong van de naam Smoke Eaters
Tot halverwege de jaren zestig was het voor Canada heel gewoon om simpelweg een lokaal amateurteam af te vaardigen als vertegenwoordiger voor Canada op de wereldkampioenschappen ijshockey. De Trail Smoke Eaters was één van die teams die werden afgevaardigd. Na eerder al in 1939 wereldkampioen te zijn geworden waren zij in 1961 in Grenoble het laatste Canadese amateurteam dat wereldkampioen werd. Onder invloed van de vele Afcent-Canadezen in het Geleense team werd voor deze naam gekozen. The Trail Smoke Eaters bestaan overigens nog steeds, het is tegenwoordig een collegeteam met spelers tussen de 17 en 20 jaar, dat uitkomt in de BCHL, de British Columbia Hockey League.
What's in a name…
Hoe het team uit Trail aan de naam "Smoke Eaters" kwam is een verhaal apart, en de moeite van het lezen zeker waard. Ga eens kijken op hun websitehttp://www.historicsmokeeaters.ca/index.html Het verhaal gaat terug tot 1929, en heeft in elk geval niets met de mijnbouw te maken, hoewel dit vaak gedacht werd in Trail en Geleen.
In het begin bestond het team vooral uit Canadese Afcenters, gelegerd in het nabijgelegen Brunssum. De Praagse lente bracht Tsjechische dissidenten in de personen van Jiri Nasvetil, Vladi Potucek, George Bolyhovsky en meervoudig topscorers Jiri Anton en Mirek Vosatko naar Geleen. De laatste drie zouden de eerste twee seizoenen in de hoogste afdeling nog onder schuilnamen speelden (respectievelijk George Boley, Viktor Golhem en Jerry Vos).Via Duitsland kwam goalie Vaclav Sochor naar Geleen, waar hij - tot zijn onverwachte overlijden begin mei 2011 - altijd actief bleef binnen de begeleiding van Eaters.. De eerste contractspeler was René Labonté, overgewaaid uit Zuid-Afrika. Deze was later nog actief bij Olympia Heist op den Berg en als coach bij HIJC Herentals (B).
Labonté ging Jerry Aucoin en goalie Doug Scott vooraf (beiden eveneens van de Kaapstad Maple Leafs) en Henny Davids werd de eerste echte manager. Eigen inbreng kwam van de 18-jarige Roy Joosten, later gevolgd door Henry Frenken, Mike Mulder, Peter van der Wal en Henny Willems. In 1968-1969 nam het Geleense vreemdelingenlegioen nog geen deel aan de eerste divisie. Een jaar later besloot de Nederlandse IJshockeybond, die blij was met de nieuwe aanwinst, om Afcenters als Nederlandse spelers te beschouwen. Verder hielden de Eaters zich keurig aan de reglementen en werd het maximale aantal buitenlanders (vijf) niet overschreden. Het team deelde niet alleen in de competitie de lakens uit maar ook in de Cup International, de voorloper van de huidige Coupe der Lage Landen. Smoke Eaters won in 1971 zelfs de laatste Coupe Brabant, ten koste van Tilburg en Den Bosch. Duizenden supporters kwamen in die dagen naar het koude, half open ijsstadion. In het eerste seizoen op het hoogste niveau (1969-1970) eindigden de Eaters op een derde plaats in de nationale competitie, die in die tijd nogal sterk ondergewaardeerd werd vergeleken bij de Cup International. S.IJ. Den Bosch werd kampioen. Topscorer bij Geleen was Dave Gilhen, met 8 doelpunten in 6 wedstrijden. Gilhen was al 39 jaar oud toen hij voor Geleen ging spelen, maar hij zou in de drie jaar dat hij hier actief was nog menig doelpunt scoren.
PLAYERS 1968-1969: Gary Purscha , Mike Marquis , Bob Lewis , Ben Lee , Doug Kuhn , Steve Labchuk , Dos Desbiens , John Tanguay , Claude Cormier , Ron Guimond , Steve Bluin , Walt Yakiwchuk , Ben Blackburn , Roy Joosten , Paul Schraeven , Martin FranssenP
LAYERS 1969-1970: Ben Lee , Doug Kuhn , Gary Purcha , Don Desbiens , Bob Lewis , Lonny Ryan , Frank van der Mast , Dave Gilhen , Peter Lloyd , Frank Outway , Craig Simpson , Rene Labonte , Jerry Aucoin , Jiri Nasvetil , Vladi Potucek , Jiri Bolyhovsky , Jiri Anton Mirek Vosatko ( Jerry Vos ) , Vaclav Sochor , Norman Dunbar , Paul Hofstede , Doug Scott , Roy Joosten , Henry Frencken , Mike Mulder , Peter van der Wal , Henny Willems Coach : Frank Outway
1970-1971
Al in het derde seizoen na de oprichting, eindigden The Smoke Eaters op de eerste plaats in de competitie. Men stond gelijk in punten met Tilburg maar de Eaters hadden een beter doelsaldo en de supporters vierden hun helden. Een dag later boorde de bond (die zetelde in de Tilburgse ijshal) die vreugde in het ijs en wees de titel aan Tilburg Trappers toe. Verouderde statuten nekten de Eaters. Slechts 3 buitenlandse profs of semi-profs bleken te worden toegelaten. Geleen werd buiten mededinging gesteld wegens het opstellen van 3 Tsjechen, 2 Canadezen en een Duitser. De 7 Afcent-Canadezen werden overigens niet als profs of semi-profs gezien, en vielen buiten deze regeling. De kern van de Geleense ijshockeyploeg van toen werd gevormd door Jerry Vos, Viktor Golhem, Hubert Sitko en trainer/speler Richard Blanche, aangevuld met de Afcenters Dave Gilhen, Peter Lloyd, Ben Lee, Gary Purcha, Craig Simpson en de verdedigende broers Colin en Ernie Lessyck. Winnend in de competitie maar geen titel; het waren legendarische wedstrijden tegen Tilburg Trappers, Red Eagles Den Bosch, HOKY Den Haag en voor de Cup International tegen CPL Luik, Brussel, Baden-Baden Raiders en Lahr Arrows.
1971-1972
Aan het eind van het seizoen in 1971 vertrok Richard Blanche verbitterd naar Canada, gevolgd door de broers Lessyck en goalie Doug Scott (later nog actief voor Brussel). In 1972 eindigde Smoke Eaters nog wel op de tweede plaats, 6 punten achter de ongenaakbare Tilburg Trappers. De Geleense ploeg had in de eerste lijn (Vosatko, Anton en oudgediende Gilhen) een ware doelpuntenmachine. Van de 139 Geleense doelpunten (in 18 wedstrijden) werden 81 goals gescoord door dit supertrio.
1972-1973
In 1973 werd Geleen in de competitie slechts zesde (van de zeven) op maar liefst 18 punten van kampioen Tilburg. In de beker ging het ietsje beter: een vijfde plaats (tussen 9 ploegen). Gilhen was gestopt (op 42-jarige leeftijd!), en dat gemis deed zich gelden. Anton en Vosatko eindigden zoals altijd wel weer hoog in de topscorerslijsten. Het team werd in die jaren verdedigend gedragen door mannen als Doug Freeman, Mike Self en Peter Lloyd, terwijl voorin Vosatko en Anton geassisteerd werden door mannen als Henry Frencken, Jiri Nasvetil, Hans Eussen en Mike Mulder.
1973-1974
In 1974 volgde nog een kleine opleving met de derde plaats. Deze werd later zelfs omgezet in een tweede plaats, nadat kampioen RAAK Den Haag naar de laatste plaats werd verwezen, zodat alle andere ploegen een plaatsje opschoven. RAAK had geweigerd (of liever: verzaakt) de ware nationaliteit van Harry van Drunen (een Nederlandse Canadees) prijs te geven. De NIJB had nog meermalen verzocht een kopie op te sturen, maar deze speler kon geen Nederlands paspoort overleggen, waarna door de bond werd aangenomen dat hij Canadees was. Hierdoor had RAAK alle wedstrijden met een teveel aan buitenlanders gespeeld. Dit betekende dat alle wedstrijden van RAAK waarin van Drunen (die vaak scoorde) was opgesteld, reglementair met 0-5 verloren gingen. Hierdoor werd Tilburg (wederom via de groene tafel) kampioen. Jiri Anton werd nog derde op de topscorerslijst met 15 goals en 18 assists in 10 wedstrijden.
1974-1975
In het seizoen 1974/1975, dat werd afgesloten met een vierde plaats, werd Jiri Anton topscorer in de 1e divisie met 12 goals en 18 assists in 9 wedstrijden. The Smoke Eaters hadden echter inmiddels moeten ervaren dat ijshockey een geldverslindende sport was. Jean Savelkoul, de grote inspirator van het Geleense ijshockey, overleed en het geld was op...
1975-1979
Vaders die hun zonen graag zagen ijshockeyen bliezen de sport in Geleen nieuw leven in en zo kreeg het geesteskind van Jean Savelkoul een waardig vervolg. De Stichting IJshockey Zuid-Limburg werd opgericht en het team kwam met ingang van het seizoen 1975/1976 vrijwillig uit in de tweede divisie, die werd gevormd door Nederlandse en Belgische ploegen. Het publiek koos voor de naam Smoke Eaters; de stap terug werkte echter jarenlang door. Op een handjevol trouwe supporters na, bleef het grote publiek weg. Door het geringe krachtsverschil bleven de jaren op het tweede plan echter ook boeiend. In 1979 werd de titel en bijbehorende promotie naar de eerste divisie behaald. Dit kampioenschap kwam voornamelijk op het conto van Geleense jongens, waaronder de goalies Zvonko Gibbels en Jan-Willem de Pont en verder Henny Willems, Tommy Speckteen, Henry Frencken, André Acampo, Piet Lemmens, Rob Martens, Boy Muns, Hein de Pont, Danny Peters, Dirk-Jan Pieters en Chris Keulen.
PLAYERS 1970-1971: Jiri Anton , Mirek Vosatko , Hubert Sitko , Richard Blanche , Dave Gilhen , Peter Lloyd , Ben Lee , Gary Purcha , Craig Simpson , Colin Lessyck , Ernie Lessyck , Doug Scott
Coach : Richard Blanche
PLAYERS 1971-1972: Mirek Vosatklo , Jiri Anton , Dave Gilhen , Doug Freeman , Mike Self , Peter Lloyd , Henry Frenken , Hans Wilms , Mike Mulder , Jiri Nasvetil , Hans Eussen , Vaclav Sochor , Peter Rozenhart , P v/d Wal , F v/d Mast , J Weyers
PLAYERS 1972-1973: Doug Freeman , Mike Self , Peter Lloyd , Mirek Vosatko , Jiri Anton , Henry Frenken , Jiri Nasvetil , Hans Eussen , Mike Mulder , Jo Bellink ,
Players 1973-1974: Jiri Anton , Doug Freeman , Rene Mevissen , Mirek Vosatko ,
PLAYERS 1974-1975: R Clark , Jiri Anton , Jo Bellink , Mirek Vosatko
PLAYERS 1978-1979: Zvonko Gibbels , Jan Willem de Pont , Henny Willems , Tommy Speckteen , Henry Frencken , Andre Acampo , Piet Lemmens , Rob Martens , Boy Muns , Hein de Pont , Danny Peters , Dirk Jan Pieters , Chris Keulen
PLAYERS 1979-1980:
Coach : Hans van den Boogaard
1979-1982
Smoke Eaters trok als trainer Hans van de Bogaard aan (in 1970 als speler nog kampioen met S.IJ. Den Bosch) en strikte machinefabriek Reinal uit Maastricht als sponsor. Tussendoor fungeerden Harry Keulen en René Hermans als coaches. De club speelde een ondergeschikte rol in de eerste divisie tussen clubs als Tilburg, Nijmegen, Den Haag, Amsterdam, Groningen en Heerenveen. Nederlagen met dubbele cijfers waren allerminst uitzondering en in het seizoen 1979/1980 eindigde de Eaters dan ook stijf onderaan op de tiende plaats. Slechts één van de 18 wedstrijden werd winnend afgesloten (7-3 thuis tegen de nummer 9 Utrecht). Ook het seizoen daarna kon Geleen geen potten breken en werd in 32 wedstrijden slechts één puntje vergaard (thuis tegen Den Bosch, 7-7). Niet alleen sportief gezien was dat jaar een dieptepunt: Smoke Eaters speelde in die periode promotie/degradatiewedstrijden, maar ook onderlinge intriges, het opstappen van manager Zonneberg, het vertrek van 3 imports en de trainer, het verdwijnen van sponsorgeld, enzovoorts droegen ertoe bij, dat er na dit jaar weer in de tweede divisie werd gespeeld.
1982-1984
Na een korte pauze in 1981/1982 (2de divisie) speelde Eaters ook in 1982/1983 een ondergeschikte rol op het hoogste plan. Een achtste en laatste plaats met 8 punten uit 28 wedstrijden. Maar vanaf het seizoen 1983/1984 begon Geleen weer mee te tellen. In dat jaar behaalde oud-speler Henry Frencken als coach goede resultaten en draaide het team vooral op spelers als topscorer Jamy Conroy (81 punten in 40 wedstrijden), Steve Murphy, Dave Bell en Andy Tenbult. Opzienbarend in dat seizoen was de 8-6 thuisoverwinning op de regerend landskampioen, het destijds onaantastbaar geachte Feenstra Flyers. De play-offs werden bereikt maar toen was het kruit verschoten. In de halve finale (tussen # 1 en # 6; er waren er dat seizoen drie) stelde Heerenveen orde op zaken en speelde Eaters met 15-5 en 11-2 naar de zesde plaats. Vissers Nijmegen (met o.a. Don Fraser, die dat jaar topscorer werd van Nederland) doorbrak dat jaar echter de Friese hegemonie en werd landskampioen.
1984-1985
Het volgend seizoen startte George Peternousek (jarenlang sterspeler en topscorer in 1975 voor de Tilburg Trappers) als coach en was Data Union sponsor. De prestaties vielen over de gehele linie tegen ondanks een aanvallend sterk team (Conroy en Tenbult waren samen goed voor 145 punten in 36 wedstrijden) De defensie liet echter zwaar te wensen over, en Eaters eindigde in zowel de beker als in de competitie op een teleurstellende 9de plaats.
PLAYERS
Andy Tenbult , Harold Meeks, Jamie ConroyCOACH George Peternousek
1985-1986
Ook het seizoen daarop stond Peternousek nog aan het roer. De defensie was danig versterkt door de komst van Bill Wensink (Nijmegen), John Paans (Den Bosch) en Peter Paul van Rooy (Tilburg), en Conroy en Tenbult kregen voorin steun van topscorer Brian Sproxton (overgekomen van Amsterdam). Nadat men al tweede was geworden in de strijd om de beker (Eindhoven won met slecht één punt voorsprong) deed Smoke Eaters een serieuze gooi naar de titel. Lada GIJS Groningen, met onder andere Joep Franke en sloophamer Wayne van Dorp (met meer dan 200 wedstrijden in de NHL achter zijn naam) in de gelederen kroop echter in de allerlaatste wedstrijd door het oog van de naald (2-3 in Geleen), en eindigde met 2 punten voorsprong op de eerste plaats. Voor GIJS zou het bij dat ene kampioenschap blijven. Niet lang daarna ging de club failliet.
PLAYERS Jeff Vijfschaft , Jan Willem de Pont , Peter Bol , John Paans , Peter Paul van Rooy , Jacques Geurts , Willy Zwarthoed , Bill Wensink , Marcel Houben , Jamie Conroy , Herman Joosten , Brian Sproxton , Rob Martens , Andy Tenbult , John van Sloun , Andy van Pelt , Harold Meeks , Danny Peters , Rob van Steen
COACH George Peternousek
1986-1987
Peternousek knoopte er nog een seizoen aan vast maar moest in februari 1987 het veld ruimen ondanks een goede sportieve prestatie van het team. In dit seizoen werd er voor het eerst gespeeld in een rechtstreekse finalereeks om het kampioenschap. Nadat in een enerverende halve finalereeks Frontech Amsterdam (met onder andere Herman de Kleijn) met 5-2, 7-8 en 5-1 opzij werd gezet, speelde Smoke Eaters tegen debutant op het hoogste niveau Rotterdam Panda's voor het kampioenschap. De Panda's maakten korte metten met de overtuiging dat je een kampioenschap niet kunt kopen en waren bijzonder succesvol gaan winkelen op de spelersmarkt. Met Dave Morrison, Ben Tijnagel en Harry van Heumen beschikte men tevens over een niet te stuiten aanvalslijn en de Panda's wonnen de finalereeks afgetekend met 8-0 en 4-2. Wederom de tweede plaats dus voor Smoke Eaters, dat ook al in de beker op 5 punten achter Rotterdam was geëindigd. Opvallendste namen bij Geleen waren de inmiddels overleden Kevin Mutch en de sterke winger Phil Patterson (ex-Tilburg). Ook Jamy Conroy eindigde weer hoog op de topscorerslijst. Dit was tevens het laatste seizoen in de oude ijshal. Deze werd gesloopt en het nieuwe Glanerbrookcomplex verrees.
PLAYERS Rob Bogaard , Hans Baggen , John Paans , Danny Peters , Rob van Steen , Leo van de Thillart , Mike Pellegrims , Eric Wishaupt , Hein de Pont , Marcel Houben , Harold Meeks , Marino Simonis , Willy Zwarthoed , Roel Muns , John Vorstenbosch , Mike Louwers , Dennis Theriault , Frank Versteeg , Paul Kila , Peter Marshall , Vincent Paolucci , Brian Sproxton ,
Coach George Peternousek
1987-1988
In 1987 was de verbouwde Geleense ijshal nog niet beschikbaar en daarom weken de Smoke Eaters met het vignet van de Nederlandse Hartstichting op de borst uit naar het Akense Tivoli-Eisstadion. Mike Daski zwaaide de scepter als coach en met de sterke imports Vinnie Paolucci, Pete Marshall en Denis Theriault ware de verwachtingen hoog gespannen. Dat seizoen maakte het Nederlandse ijshockey ook kennis met de allerbeste Belg op schaatsen (sorry Bart Veldkamp): Mike Pellegrims. De selectie bleek echter tegen het einde van het seizoen te smal (Wensink, van Rooy, Sproxton, Conroy en Tenbult waren er niet meer bij) en het team moest genoegen nemen met een derde plaats. Maar in de halve finale serie hadden de herboren BP Flyers toch nog twee keer een verlenging nodig om Smoke Eaters op de knieën te krijgen: 2-3 (nv), 4-3, 1-6 en 5-6 (nv) Dat Heerenveen nogal wat kracht nodig had om Geleen te verslaan bleek in de finale: Spitman Nijmegen versloeg de Friezen op vrij eenvoudige wijze.
PLAYERS Rob Boogaard , Hans Baggen , John Paans , Danny Peters , Rob van Steen , Leo van de Thillart , Mike Pellegrims , Hein de Pont , Marcel Houben , Harold Meeks , Marino Simonis , Willy Zwarthoed , Roel Muns , John Vorstenbosch , Michael Louwers , Dennis Theriault , Vincent Paolucci , Peter Marshall , Frank Versteeg , Paul KilaCOACH Mike Daski
1988-1989
Mike Daski bleef coach en trok opnieuw een aantal goede spelers aan (Leo v/d Thillart, John Vorstenbosch, Tom Hartogs en (topscorer) Jeff Nelson en later Tim Driscoll en Kim Bosch). In de bekercompetitie werd Smoke Eaters nog vierde, maar toen kwam de zaak pas goed op stoom. Voor de derde keer in de laatste vier seizoenen stonden de Eaters in de finale, na in de halve finale favoriet en regerend landskampioen Spitman Nijmegen verrassend in twee duels te hebben verslagen. Vooral de eerste uitoverwinning (7-9) was voor heel ijshockeyend Nederland een surprise, thuis werd de zaak vakkundig afgemaakt (8-6). In de finale wachtte opnieuw Rotterdam, dat inmiddels ook Bill Wensink in de gelederen had. Eaters liet zich deze keer niet zo gemakkelijk naar de slachtbank leiden als twee jaar daarvoor, maar verloor uiteindelijk toch, in een memorabele finaleserie: De eerste wedstrijd in Rotterdam: 5-6 na verlenging (na een 5-2 voorsprong na 49 minuten!), 5-4 in Geleen, eveneens na verlenging, 3-4 in Rotterdam, 4-0 in Geleen, waarbij Glanerbrook zowat ontplofte, en 3-5 in Rotterdam, waarbij het team werd vergezeld door elf (!) supportersbussen. Ondanks de nederlaag werden de spelers na de laatste uitwedstrijd als kampioenen ontvangen op de parkeerplaats van Glanerbrook.
PLAYERS Hans Baggen , Rob Boogaard , Peter Bol , Mike Pellegrims , Paul Jenskins , Leo van de Thillart , Danny Peters , John Vorstenbosch , Mike Louwers , Risto Mollen , Marcel Houben , Jeff Nelson , Mike Catchpole , Paul Temmerman , Tommie Hartogs , Frank Versteeg , Marino Simonis Harold Meeks , Marco van de Wal , Steve Thornton , Mike ChighisolaCOACH Mike Daski
1989-1990
Het Geleense Intercai werd sponsor. Mike Daski verliet Geleen en voor het eerst kwam er een Scandinavische oefenmeester in de persoon van Tore Petterson. De Zweed kreeg een éénjarig contract aangeboden. In een interview zei Pettersson dat hij het Duitse ijshockey heel wat te bieden had, een verspreking die hij rap herstelde. Verder constateerde hij dat er te weinig aandacht werd besteed aan zomertraining en dat hij van plan was het team op technisch en tactisch gebied bij te schaven. Geleen zag aanvaller Frank Versteeg terugkeren naar Utrecht. Maar hiertegenover stonden een groot aantal nieuwe spelers. Doelman Patrick den Ouden (van Amsterdam), de verdedigers Cornel van de Thillart (Den Bosch) en Peter-Paul van Rooy (Tilburg) en de aanvallers Joep Franke (van Amsterdam), Mike Verhulst (Tilburg) en Antoine Strijbosch (Eindhoven) werden aangetrokken. Van Amerikaanse universiteitsteams werden drie imports gehaald: verdediger Josh Caplan van de meest prestigieuze universiteit in de Verenigde Staten (Harvard) en de aanvallers Dave Witherell en Peter Buckeridge. Laatstgenoemde had ook nog een jaar ervaring in de minor leagues als professional. Tijdens de transferperiode in december werden de drie buitenlanders echter alweer aan de dijk gezet en werden de aanvallers Larry Rusconi, Chris Brant en Don Fraser gecontracteerd. Fraser (in 1983/1984 ook al actief bij Nijmegen) werd bij Den Bosch weggekaapt, waar hij nauwelijks drie weken geleden als coach aan de slag was gegaan, en Chris Brant kwam over van het in financiële moeilijkheden verkerende EC Bad Nauheim (West-Duitsland). Deze laatste zou de volgende seizoenen uitgroeien tot de meest karaktervolle speler met de grootste persoonlijkheid die de laatste tien jaar op het Nederlandse ijs te zien was. Geleen startte moeizaam in de bekercompetitie en wisselde zwakke prestaties (verlies met 11-3 in en tegen Nijmegen) af met ware huzarenstukjes (2-2 gelijkspel tegen Rotterdam). Niet alleen op maar ook met het ijs waren er problemen. Aanvankelijk was het ijs in Glanerbrook veel te zacht. Door een 3-1 nederlaag tegen Tilburg op de slotdag van de bekercompetitie moest Geleen Nijmegen voor laten gaan in de eindrangschikking en genoegen nemen met de derde plaats. In de play-off competitie was Geleen het enige team dat Rotterdam een puntje kon afsnoepen. Nadat de Panda's een 2-6 voorsprong hadden opgebouwd, startten de Smoke Eaters een geweldig slotoffensief. Ondersteund door 2500 dolenthousiaste toeschouwers werden ze naar een 6-6 gelijkspel geschreeuwd. De gelijkmaker kwam van de stick van John Vorstenbosch. Tijdens dit deel van de competitie viel het doek voor coach Pettersson. Een uur voor de wedstrijd tegen Utrecht werd hij ontslagen, omdat hij het team niet meer kon motiveren. Speler Don Fraser werd hierop benoemd tot speler-coach, ironisch genoeg de functie die hij eerder in het seizoen bij Den Bosch zou gaan vervullen. Ook aanvaller Rusconi viel in ongenade, maar werd tegen het einde van de competitie toch weer opgesteld. Met enig geluk werd de tweede plaats bereikt in deze competitie. In de halve finale van de play-offs stond Geleen tegenover Nijmegen in een best-of-three serie. Vanwege carnaval werd voor deze wedstrijden afgeweken van de vastgestelde data. Waarschijnlijk nog enigszins beneveld van het carnaval werd Geleen op vrij simpele wijze tweemaal door Nijmegen verslagen. De eerste thuiswedstrijd in Geleen ging verloren (1-4) waarbij Brant voor de Limburgse treffer zorgde, en een paar dagen later bereikte Nijmegen via een 2-8 overwinning de finale, waarin Rotterdam wederom veruit de sterkste van Nederland bleek.
PLAYERS Marcel Houben , Joep Franke , Mike Pellegrims , Dave Witherell , Harold Meeks , Leo van de Thillart , Larry Rusconi , Rob van Steen , Tommie Hartogs , John Vorstenbosch , Chris Brant , Risto Mollen , Antoine Strijbosch , Josh Caplan , Mike Verhulst , Mike Louwers , Danny Peters , Peter Buckeridge , Cornel van de Thillart , Don Fraser , Peter Paul van Rooy
COACH Tore Petterson
